Trans Mongolië Express, naar China

Dag 16, donderdag 1 juni 2006
Halfbewolkt, in de middag wat meer zon.

Het ontbijt in het hotel viel niet tegen. Om 8:05 vertrok de Trans Mongolië Express van Ulaanbaatar-Beijing, trein #24. We deelden de coupé met de Nederlandse zussen. In het begin van de rit (zie schema) waren er veel dorpjes in een heuvelachtig landschap te zien maar na Choir bestond het landschap uit woestijn. Vele uren van alleen maar zand. waardering 7, alleen onderbroken door het dorp Sainshand volgde.

Rond een uur of 5 begaven we ons naar het intussen overvolle restauratiewagen. De bediening was hier nogal slecht. Ondanks dat we beide iets anders hadden besteld kregen we toch hetzelfde. Toen ik zei wat ik besteld had haalde ze het bord weg, tien minuten later kreeg ik hetzelfde bord (maar dan met wat kouder eten) weer terug met de bevestiging dat het was wat ik besteld had. Gelukkig was de maaltijd zelf prima. We betaalden in dollars.

Bij de grens aangekomen begon het lange wachten weer. Na de paspoortcontrole en het invullen van de formulieren ging het naar de Chinese grens voor nogmaals de controle en formulieren, allemaal wat gehaast aangezien de trein een halfuur vertraging had opgelopen. Vervolgens gebeurde er weer een hele tijd niets terwijl we de trein niet uit mochten. Daarna reed de trein naar een hal waar de onderstellen, met iedereen nog in de wagons, werden verwisseld. Dit was wel leuk om te zien. Enkele uren later ging het weer naar terug naar het perron waar we dit keer wel uit mochten voor wat aankopen in de supermarkt of om, alleen voor diegene met zeer ernstige nood en een sterke maag, een wc.

Aangezien we in Datong er weer vroeg uit moesten besloten we direct hierna te gaan slapen en niet aan te sluiten in de rij voor de trein wc die ongetwijfeld zou ontstaan.