Cristo Redentor en Pâo de Açúcar

Dag 2, woensdag 14 januari 2009
Metro, bus, treintje, bus, kabelbaan, bus, metro

Eerst overwegend zonnig, later wat meer bewolking, in de avond onweer op afstand en laat in de avond wat lichte regen. Max. 29°

Om ongeveer 8:30uur zaten we aan het ontbijt. Het was mooi weer dus we besloten om naar Cristo Redentor (Christus de Verlosser) te gaan. We liepen naar het dichtbij gelegen metro station Siqueira Campos om met de metro en bus naar Cosme Velho te reizen. Een retour met het treintje naar de top van Corcovado (710m) alwaar het beroemde beeld Cristo Redentor stond koste 45R$ (15euro). Het 38 meter hoge beeld was in 2007 gekozen tot één van de 7 nieuwe wereldwonderen. Na 20 minuten wachten vertrok het treintje waardering 6 welke onderweg een aantal keer bij piepkleine stationnetjes stopte (om de tegenligger te laten passeren) maar waar vanuit het uitzicht niet geweldig was. De voet van het beeld was te bereiken via een lift of een paar makkelijke trappen.

Het uitzicht waardering 8 over de stad was mooi evenals het beeld waardering 8 tegen de blauwe lucht. Een paar trappen beneden het beeld waren enkele terrassen waar de nodige koele drank kon worden genuttigd. Op de terugweg was er een half uur wachttijd voor het treintje. We besloten niet zoals gepland naar het centrum, waar we nogal laat voor waren, te gaan maar naar de Suikerberg.

Vanaf de halte was het een korte wandeling naar het strand Praia Vermelha waardering 7 waar we onze voeten lieten koelen in zee gevolgd door onze kelen met een blikje vocht van lokale verkopers op het strand. We maakten een wandeling langs de kust via het pad Pista Cláudio Coutinho waar we o.a. leguanen zagen. Waardering 7 Een uurtje later waren we terug om de kabelbaan, 44R$ (14euro), te nemen naar het eerste station Morro da Urca, 215m. Waardering 7 Vandaar uit ging de tweede kabelbaan naar Pão de Açúcar, 395m. De top gaf een mooi uitzicht waardering 8 over de stad met o.a. Cocapabana. Een aantal paden direct onder de top doorkruisden een klein park met aapjes. Waardering 7 Terwijl donkere wolken zich samen pakte daalden we terug naar Morro da Urca waar we, bijverlicht door de bliksem, wat te eten namen.

Beneden aangekomen pakte we de bus welke veel tijd nodig om zich een weg te banen door de drukte naar het metro station waar we aankwamen toen het al donker begon te worden.

Op het terras van de Bamboo Rio hostes vulde enige druppen regen de bier glazen wat bij, tot het tijd werd om te pitten.