Van Rio naar Puerto Iguazú

Dag 5, zaterdag 17 januari 2009
Taxi, vlucht, taxi

In Puerto Iguazú in de middag veel zon en in de avond wat meer bewolking. Max. 28°

Het hostel belde voor een ons taxi welke (iets vroeger dan beloofd) om 8:15uur voorreed om ons naar de luchthaven te brengen voor 36R$ (ruim 12euro) op de meter. De rit duurde (zaterdag ochtend) minder dan 30 minuten. De vlucht naar Foz do Iguaçu, met voor de start 'rook' uit de airco, verliep zoals geboekt. Omdat een binnenlandse vlucht aanzienlijk goedkoper was dan een internationale vlucht lande we aan de Braziliaanse kant van de grens. We kwamen rond één uur aan. Op de luchthaven kochten we een taxi kaartje voor de vaste prijs van 50R$ (17euro) naar Puerto Iguazú in Argentinië.

Niet zo verstandig had ik de chauffeur verteld dat we de volgende dag nog terug in Brazilië zouden komen zodat hij door reed bij de Braziliaanse douane. De uitreisstempel moesten we daarom de volgende dag ophalen. Bij de Argentijnse grens kregen we wel een stempel. Ook vandaag was het gekopieerde Lonely Planet kaartje welkom omdat het hostel Timbó Posada, dicht bij het busstation, onbekend was bij de chauffeur. Toch was de hostel lastig te vinden (zelf bij navraag bij een benzine station door de taxichauffeur) omdat "Timbó" niet van de straatkant was te lezen, alleen "Posada" en het huisnummer. We kregen een kamer tegenover het zwembad.

We verkenden het stadje terwijl we een pinautomaat zochten. Lonely Planet was hierbij niet correct. Het bleek dat schuin tegenover het hostel een automaat ("Macro") werkte. Het maximale bedrag wat je kon pinnen in Argentinië was 300A$ (65euro). Wel kon je meerdere keren achter elkaar pinnen, hoewel soms ook een foutmelding optrad. Op een terras in het centrum aten en dronken we wat na het kopen van de ansichtkaarten. Deze laatste schreef Augusta terwijl ik het zwembadje van het hostel uit probeerde. Aangezien het postkantoor al dicht was (en dat zondag ook zal blijven) waren te laat om de postzegels te kopen.

In de avond namen we een drankje op een niet toeristisch terras op straat waar winkeleigenaren wat extra bij verdiende met hun koelkast. Later in de avond, in Argentinië kan je beter pas na 21:00uur (liever nog later) wat gaan bestellen, aten we een goede maaltijd met een prima wijntje in het centrum, ook weer op een terras. De truck om een lekker wijntje uit te kiezen, als niet wijnkenner, was simpel: neem de goedkoopste die ze hebben.

Zoals intussen gebruikelijk namen we nog een nachtmutsje (lees een liter bier voor mij) bij het barretje van het hostel voor het slapen gaan.