Iguazú watervallen Argentinië

Dag 7, maandag 19 januari 2009
Bussen
, boten, treintje
In de vroege ochtend bewolkt maar later steeds meer zon. In de avond overwegend beworkt. Max. 28°

Bij het loket in het busstation kochten een retourtje Iguazu Cataratas voor 10A$ (2,15euro). We konden direct instappen voor de niet al te lange rit naar de Argentijnse kant van de watervallen waar we precies om 9:00uur arriveerden. Het toegangskaartje koste 60A$ (geen andere valuta, 13euro) en enkele minuten later liepen we het park in. Een dikke 100 meter verder was het kantoor van Jungle Explorer waar we tickets voor de "The Great Adventure" tour, 150A$ (32euro), kochten. Omdat we nog wat tijd over hadden tot de tour begon liepen we over Sendero Verde (Green Trail), waardering 5 je zult daar echt geen dieren zien, naar de startplaats van de 4x4 trucks bij Viejo Hotel Cataratas. Voor in de truck reden we via het kantoor de jungle in. Onderweg kregen we uitleg over de bomen langs het pad. Waardering 4 We hadden geluk en zagen een drietal toekans waardering 8 in een kale boom. We hadden eerder vaag een toekan tussen de bladeren van het oerwoud bij Tikal, Guatamala, gezien maar nu hadden we deze rare vogels goed in het vizier.

We daalden via vele treden af naar de oever van Rio Iguazú waar we plaats namen in een boot welke een redelijk lang stuk, ongeveer 5,5km tot bij de watervallen, de rivier op stoomde. Net voor de watervallen moesten we overstappen is een andere (maar uiterlijk hetzelfde) boot. Eerst voer de boot richting Salto San Martin waardering 7 zodat de passagiers foto's konden maken voordat de camera's waterveilig opgeborgen konden worden. Mijn waterdichte camera was hier in het voordeel. De boot voer vervolgens een stukje richting Garganta del Diablo voor een tweetal douches waardering 8 onder de eerste van de drie Salto Tres Mosqueteros watervallen. Het werd tijd voor het grote werk en de boot zette koers naar Salto San Martin. De boot dook vervolgens in Salto San Martin. Waardering 9 We stapten aan de overkant aan wal en na het uitwringen van de T-shirts pakte we ter plekke het bootje naar Isla San Martin.

Via een deels stijl pad (niet al te lang) liepen we rechts aanhoudend naar een punt op het eiland met een prachtig uitzicht. Waardering 8. Terug op het vaste land liepen we het grootste deel van Circuito Inferior tot we weer boven waren voor een plasstop, enkele vogels en een leguaan. We namen een ruime lunch in (in de zon was het te heet) een restaurant (voor totaal 60A$, 13euro voor 2 personen) en kochten wat kleine souvenirs en water om de laatste Braziliaanse reals op te maken.

Weer fit liepen, langs een groep neusberen waardering 6 en vlinders de Circuito Superior (hoge route). Deze ging langs de bovenkant waardering 7 van vele watervallen, waaronder Salto Ramirez en Salto Bossetti, met steeds uitzicht op Isla + Salto San Martin. Waardering 8. De route terug was hetzelfde. Met het treintje waardering 5 (wel weer wachten) reden we vanaf station Cataratas naar station Garganta waar een 1100 meter lange loopbrug eindige in één van werelds meest uitzonderlijkste uitzichten. De reden waarom dit Garganta del Diablo (De keel van de duivel) wordt genoemd is volkomen logisch. Dit is de krachtigste enkele val ter wereld en het zag er ook zodanig uit. Het water donderde de afgrond in en dat hield niet op, ging maar door en door en door. waardering 10 Zelden was het zo moeilijk om een uitzicht de rug toe te keren als hier. We namen dan ook het op één na laatste treintje (laatste is om 18:30uur) naar het bezoekerscentrum waar we als één van de eerste die morgen aankwamen en als één van de laatste weg gingen.

Duidelijk was dat de Argentijnse kant van de watervallen superieur was vergeleken met de Braziliaanse kant. Maar dat betekend niet dat de Braziliaanse kant mag worden overgeslagen.

Toen we bij de bushalte aankwamen stond de bus er al. Iets over zeven uur waren we terug in Puerto Iguazú. We kozen een terras dicht bij het hostel om het diner te verorberen, met wijn, alvorens het bed in te duiken.