Van El Calafate naar Punta Arenas

Dag 13, zondag 25 januari 2009
Huurauto
Zo nu en dan een beetje zon en rond Puerto Natales wat gespetter. In Punta Arenas wat meer zon. In Punta Arenas 17°.

Voordat we vertrokken uit El Calafate tankten we nog vol voor 25A$ en pinden nog een stevige voorraad peso's aangezien El Chalten geen pinautomaat bezat. De pinautomaat spuugde alleen briefjes van 20A$ (4,30euro) uit zodat we over onhandige stapel geld beschikte. Maar het leverde wel veel blije gezichten op bij het betalen van rekeningen. Klein geld is een probleem maar vrijwel overal worden grotere briefjes zonder problemen geaccepteerd.

De route ging eerst oostwaarts op gepaste afstand langs het meer. Vervolgens steeg de weg van 250m naar 770m. Boven aangekomen gaf een parkeerplek een uitzicht over Lago Argentino en Rio Santa Cruz. De weg boog af naar het zuiden. De route was erg simpel te vinden; gewoon de weg volgen maar wel het bordje Rio Turbio rechtsaf negeren. Dit is de onverharde route 40 welke wel korter is maar zeker niet sneller. Bij Esperanza moest wel rechts afgeslagen worden wat duidelijk was aangegeven. Deze route 7 liep naar het westen en later, als het weer route 40 was gewordne, naar het zuiden. De enige bezienswaardigheden waren de leegte en enkele flamingo's. Pas als er serieuze bebouwing te zien was werd de tijd om af te slaan richting de grens Dorotea. In het stadje, na ongeveer 340km, vlak voor de grens gooide we eerst nog even de tank vol want aan de Argentijnse kant was de benzine wat goedkoper.

De grens formaliteiten kosten in totaal ruim een uur. Zowel aan de Argentijnse kant als enkele kilometers verder aan de Chileense kant moesten we stempels halen. Indien een huurauto mee over de grens genomen werd betekend dat 4 loketten. Bij de verhuurder moesten we 50US$ betalen om de auto over de grens te mogen nemen. We moesten diverse formulieren in vullen en de kofferbak open doen voor controle op fruit. Aangezien het lunch tijd was geweest reden we eerst naar Puerto Natales. Hier pinden we bij een supermarkt (ook open op zondag) Chileense peso’s en kozen een café voor een broodje gezond.

Vervolgens reden we naar het zuiden over voornamelijk rechte wegen. Onder weg werden we verrast door een aantal nandoes die zich dichtbij langs de weg ophielden. Ook zagen we enkele flamingo's in kleine meertjes langs de weg. Bij Punta Arenas werd het wat drukker tot zelfs een beetje file vorming. We kwamen rond zes uur aan bij Hostal Magallanes. Er werd opengedaan door een gast. Een plattegrond op de deur gaf aan dat de eigenaar in zijn toeristenbureautje schuin aan de overkant van de straat zou zijn, wat ook klopte. We kregen één van de vier kamers toegewezen. Hier hoorden we dat de pinguïn tour de volgende dag niet door ging vanwege pech met de boot maar ook dat de Whalesound tour geen problemen kende.

Na een (gratis) bak koffie en even voor portier te spelen liepen we naar restaurant La Marmita vlak bij het hostel. Het zeer sfeervolle restaurant wist de gerechten fraai op te maken. De kwaliteit was echter niet speciaal. De wijn was, zoals altijd deze vakantie, prima. Al met al wel een aanrader.