Whalesound, naar Isla Carlos III

Dag 15, dinsdag 27 januari 2009
Busje (met aanhanger voor de bagage), boot
In de ochtend een beetje zon en wat miezerige regen, in de middag periodes met lichte regen, de hele avond lichte regen. Weinig wind.

Afgesproken was dat we tussen 6:00 en 6:30uur opgehaald zouden worden vanaf het hostel. Dat gebeurde een paar minuten voor half zeven. Na het oppikken van enkele andere toeristen reden we in een busje ongeveer 50km (hemelsbreed) naar het zuiden. Bij het einde van de weg werden de spullen uitgeladen bij een strandje. (-53.59057 -70.9359) De bedoeling was dat we met een klein rubber bootje (voor 4 personen) naar het schip werden gebracht maar de golfslag was ongebruikelijk zodat men bang was dat iemand nat zou worden. Geruime tijd later had men een andere locatie, enkele honderden meter naar het noorden, gevonden welke wel rustig genoeg was. We gingen als eerst aan boord van het 15 meter lange jachtje Esturion II terwijl het rubber bootje nog even door jojode tussen strand en schip. Uiteindelijk vertrokken we met 10 toeristen, één speciale gast, een wetenschapper/tourleider en drie bemanningsleden. De tocht ging eerst naar het zuiden. Bij het hotel Faro San Isidro werden nog wat spullen geladen. Met een gangetje van ruim 13km/uur voeren om Cabe Froward (na ongeveer 50km) heen richting het noordwesten. Na kaap Froward werd het landschap mooier maar het weer verslechterde.

Het was totaal ongeveer 120km varen naar Isla Carlos III. Waardering 7 Onderweg kregen we een tussendoortje en een lunch. Het eiland ligt midden in het "Francisco Coloane Marine Park", een beschermt natuur gebied. "Whale Sound", Walvisfjord in het Nederlands of "Seno Ballena" in het Spaans, is de naam van de zee bij het eiland. Voordat we aan land gingen kregen we eerst een walvistocht in de buurt van het eiland. Waardering 8 Hier scoorde we de eerste walvisstaart op foto. Aan dek regende het licht maar er stond weinig wind zodat het koud maar niet ijskoud aanvoelde. Rond een uur of zes kwamen we bij het kamp aan en werden de rugzakken naar boven naar de hoofdtent tevens restaurant, met uitzicht waardering 7, gebracht. Kort erop kregen we een tent toegewezen. Even later liepen we over loopbruggen naar het observatorium waar we uitleg kregen van de Juan, de walvisdeskundige. Waardering 2 Helaas sprak Juan geen Engels zodat wij het moesten doen met wat vertaalwerk van medetoeristen. Het bleek dat de walvis op de foto van die middag de naam Fidelio toegedicht had gekregen. Een overzicht toonde dat Fidelio een vast gast was in het Francisco Coloane Marine Park was. Terug in het kamp konden we om ruim negen uur aanschuiven voor de maaltijd. De hoofdschotel bestond een voortreffelijke stevige vissoep.

Die nacht sliepen we lekker warm in de uitstekende slaapzakken in de tent. Hoewel je wel behoorlijk wakker werd als je de kou en nattigheid in moest om naar de wc te gaan.